bijzonder
/biˈzɔndər/
Wat is de betekenis van bijzonder?
bijzonder betekent: een hoogst eigenaardige kwaliteit of eigenschap hebbend
Betekenis
bijvoeglijk naamwoord
- een hoogst eigenaardige kwaliteit of eigenschap hebbend
- speciaal
- in hoge mate
Voorbeelden van "bijzonder" in een zin
- Het is heel bijzonder om 's-avonds om 10 uur nog te werken aan het WikiWoordenboek.
- Het was heel bijzonder om bewust maar ook onbewust te weten dat ik haar steun had. Hoe alleen ik ook was aan de andere kant van de wereld, ik wist dat ze er voor me was.
- 'Niks bijzonders. Een akkefietje met de jongens. Na het eten hebben we het er wel over, oké? '
Etymologie
In de betekenis van ‘speciaal, opmerkelijk’ voor het eerst aangetroffen in 1260
Vertalingen
Duitsbesondere, besonderer, besonderes
Engelsspecial
Fransparticulier, particulière
nosær-
nnsær-, ser-
pappartikular
Spaansparticular
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek