borg

mannelijk (de)/bɔrx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

financieel (financieel) iemand die garant staat voor een eventueel te betalen bedrag, de borgsteller
Hij was bereid als borg op te treden.
financieel (financieel) borgsom, borgtocht, waarborgsom, cautie, onderpand
Als je het huurhuis weer in de originele staat aflevert krijg je de borg terug.
dierkunde (dierkunde) een gecastreerd mannetjesvarken
techniek (techniek) ketting of touw om iets mee vast te zetten, of een daarvoor bedoeld machineonderdeel

* In de betekenis van ‘waarborg’ voor het eerst aangetroffen in 1237

Engelssurety, bond

Franscaution, caution

DuitsBürge, Kaution, Borg

Spaansfiador, fianza

Italiaansfideiussore, cauzione

Portugeesfiança

Russischпоручитель