bosbouwkundige
mannelijk/vrouwelijk (de)/ˌbɔzbɑuˈkʏndəɣə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (beroep) iemand die aanleg en beheer van bossen bestudeertVan tevoren hadden we de verwachting dat er een soort chemie zou ontstaan, door al die vakmensen bij elkaar, van sociaal-geograaf tot politicoloog en bosbouwkundige.Hoewel deskundigen vraagtekens hebben geplaatst bij zowel de financiële als de bosbouwkundige onderbouwing van zijn plantage in Ghana, zegt Von Berg zich vooral te laten leiden door zijn liefde voor het milieu.
Etymologie
*: "bosbouwkundig" met de uitgang -e
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek