boter

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈbotər/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

voeding (voeding) gekarnde en geknede room van melk, meestal gebruikt als voedingsstof
Hij smeerde een dikke laag boter op zijn brood.
Ze legt een pasteitje op een bord en bedruipt het met druivensap, schapenbouillon en boter voordat ze het aan Nella geeft.
Ik bestelde een lunch bestaande uit vier dikke pannenkoeken, rijkelijk belegd met boter en ahornsiroop.
voeding (voeding) oneigenlijk vervangproduct voor het onder [1] genoemde voedingsmiddel, geproduceerd uit plantenvet
Veel mensen noemen margarine "boter".

* Ontleend aan het middeleeuws Latijnse butyrum. In de betekenis van ‘voedingsstof van melk’ voor het eerst aangetroffen in 1240.

Wie boter op zijn hoofd heeft moet niet in de zon gaan lopen — als je zelf iets gedaan hebt wat verkeerd is, moet je een ander niet van beschuldigen als die hetzelfde gedaan heeft
Als een [warm] mes door de boter gaan — Heel gemakkelijk gaan
Boter op het hoofd hebben
Zelf niet geheel onschuldig zijn in een zaak die men iemand anders verwijt
Boter bij de vis
Meteen betalen bij aankoop, bij uitbreiding: meteen alles aanpakken
Botertje aan/tot de boom"Boom" is hier een samentrekking van "bodem".
Zo goed als men zich maar wensen kan; allemaal mooi en goed

Engelsbutter

Fransbeurre

DuitsButter

Spaansmantequilla

Italiaansburro

Portugeesmanteiga

Russischмасло

Chinees黃油

Japansバター

Koreaans버터

Arabischزبدة

Turkstereyağı

Poolsmasło

Zweedssmör

Deenssmør