bovenklasse
vrouwelijk (de)
Wat is de betekenis van bovenklasse?
bovenklasse betekent: deel van de bevolking met de meeste macht en het meeste geld en inkomen
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- deel van de bevolking met de meeste macht en het meeste geld en inkomen
Voorbeelden van "bovenklasse" in een zin
- De meerwaarde die de arbeidersklasse creëerde werd stapsgewijs vergroot in een niet-aflatend paternosterwerk voor de uitbuitende bovenklasse die investeerde in politie, klassenwetten en militaire macht om te garanderen dat de bestaande orde bleef bestaan.
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek