brancard

mannelijk (de)/brɑŋˈkar/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) een draagbaar bedoeld om patiënten te vervoeren die niet ambulant zijn
    Er kwamen verzorgers het veld op met een brancard om de geblesseerde speler van het veld te dragen.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘draagbed’ voor het eerst aangetroffen in 1847

Synoniemen

draagbedstretcher

Vertalingen

Engelsstretcher, gurney
Fransbrancard, civière
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek