woorden
boek
Start
βΊ
B
βΊ
brandbaarheid
brandbaarheid
vrouwelijk (de)
/'brΙndbarhΙΙͺt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
de mate waarin een materiaal vlam kan vatten en kan verbranden
Etymologie
* afleiding van brandbaar
Antoniemen
onbrandbaarheid
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
π Synoniemen van brandbaarheid
β brandbaarder
brandbaars β
Meer woorden met B
Baanders
baantjestrekker
baanwielrenners
Baarends
babbel
Baijum
Balkanland
banketletters
Banten
barokspecialist