branden

branden betekent: (absol) verteerd worden door vuur

/xxxx/

Wat is de betekenis van branden?

branden betekent: (absol) verteerd worden door vuur

werkwoord

absol (absol) verteerd worden door vuur
ov, kookkunst (ov) (kookkunst) langzaam aan vuur blootstellen (van cacao- en koffiebonen, noten, e.d.)
ov (ov) als brandstof gebruiken
verwonding door hoge temperatuur
aan zijn van een licht (van wat in het verleden gepaard ging met vuur)
een nieuwe CD of DVD maken
heel warm aanvoelen
heel urgent aanvoelen

zelfstandig naamwoord

steeltjeszwammen (steeltjeszwammen) een klasse binnen het rijk van de schimmels (), behorend tot de stam van . Alle soorten parasiteren op planten die tot de bedektzadigen behoren. Bepaalde typen branden zijn van grote economische waarde. Branden vormen enorme hoeveelheden teleutosporen, die vaak zwart en stofachtig zijn. De Ustilaginomycetes zijn dimorf, afwisselend gistachtig en myceliumvormend

De kaars brandde de hele nacht
Hij kwam overeind met de uitnodigingen in zijn hand, liep naar het haardvuur en legde ze keurig boven op het brandende blok berkenhout.
De koffie werd er vrij licht gebrand.
De olie die daar gebrand wordt, stinkt.
Hij heeft zijn handen gebrand.

* Middel-Nederlands barnen of bernen

ogen voelen branden — voelen dat men wordt aangestaard
branden in de hel — streng gestraft worden
Branden als een fakkel — Zeer fel branden
Branden als een lier — Een heel erg hevige brand
Bang zijn zich aan koud water te branden — Erg voorzichtig zijn
Ergens op gebrand zijn — Iets heel erg fijn vinden en ernaar streven
Zich ergens aan branden/Zijn vingers branden — Zich ergens mee bemoeien en daardoor zelf in moeilijkheden komen

Engelsburn, roast, torrefy

Fransbrûler, torréfier

Duitsverbrennen, rösten

Spaansquemar, arder, tostar

Portugeestorrefazer

Poolspalić