brandweermens

mannelijk (de)/ˈbrɑntwerˌmɛns/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. beroep (beroep) speciaal voor het bestrijden van branden opgeleid lid van de brandweer
    We maken akelige dingen mee in ons werk, dat is bij elk politiemens en elk brandweermens zo.

Etymologie

* , als genderneutrale vorm in plaats van brandweerman en brandweervrouw

Synoniemen

spuitgastpompier

Vertalingen

Engelsfirefighter
Zweedsbrandsoldat
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek