bravoure

mannelijk/vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

(gespeelde) durf, dapperheid
Met meer bravoure dan kunde wist hij iedereen te overtuigen.
Zijn grote mond, iets te harde stem, irritante enthousiasme en overdreven positiviteit waren herkenbaar maar ook zijn ongepolijste bravoure, idealisme en romantische dromen om de wereld te verbeteren.
vertoon van zelfverzekerheid

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zelfverzekerdheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1780

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek