bretel

mannelijk/vrouwelijk (de)/brə'tɛl/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

kleding (kleding) elk van de draaglinten die moeten belettten dat de broek of rok afzakt

* Leenwoord uit Frans bretelle, eerder al ‘een leren riem die over de schouder loopt’, ontlening aan Middelhoogduits brittel ‘hoofdstel’.

Engelsbraces, suspenders

Fransbretelle

DuitsHosenträger

Spaanstirante

Italiaansbretelle

Japansサスペンダー, sasupendā

Poolsszelki