briket
mannelijk/vrouwelijk (de)/bri'kɛt/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- een geperste vaste brandstof in de vorm van een kleine baksteen
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stuk brandstof’ voor het eerst aangetroffen in 1883
Vertalingen
Engelsbriquet
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek