brullen

/ˈbrʏlə(n)/

Betekenis

werkwoord

inerg, dierengeluid (inerg) (dierengeluid) bijzonder luid schreeuwen of huilen
Natuurlijk ging het niet om echte exemplaren, maar levensgrote replica's van meer dan 50 dinosoorten. De namaakdino's brullen wel, en laten hun tanden zien of zwiepen met hun hoofd. Tubantia Pim Lindeman 16-05-19 [https://www.tubantia.nl/enschede/vrachtwagens-vol-dinosaurussen-op-weg-naar-enschede~a9ae7e5f/?utm_source=browser_push&utm_medium=push&utm_campaign=stdc_tt Vrachtwagens vol dinosaurussen op weg naar Enschede]
hard geluid maken (uit boosheid, plezier, of verdriet)
Hij moest brullen van het lachen om de grap die zijn vrouw vertelde.
Ze had gebruld, zich de haren uit het hoofd getrokken, maar dat was allemaal al vlug weer over. {{Aut|Lemaitre, Pierre
De kapitein brulde tegen de matrozen dat ze het zeil moesten reven

* Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘hard geluid maken’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1483