buikvin

mannelijk/vrouwelijk (de)/'bœykfɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een vin die verbonden is met spieren en de bekkengordel en daardoor minder bewegelijk dan de borstvinnen.
    De meeste vissen hebben twee buikvinnen.

Synoniemen

zijvin
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek