buitentent

mannelijk/vrouwelijk (de)/ˈbœytə(n)ˌtɛnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

deel van een verplaatsbaar tijdelijk onderdak in de vorm van over stokken of buizen gespannen doek als die wind en neerslag opvangt, met daarbinnen nog een vergelijkbare constructie om warmte vast te houden en door ventilatie vocht af te kunnen voeren
Als ik wakker word tikken er druppels op de tent. Ik heb nog wel een uurtje, voordat ik naar de boot naar Vlieland moet, maar ik ben uitgeslapen en besluit de tent van binnenuit af te breken. Eerst alle bagage in de rugzak en dan de binnentent weg, terwijl het buitendak nog staat. Het is een heel gekruip en als de regen op lijkt te houden, gooi ik de buitentent er toch maar af. Maar op dat moment begint het juist weer te regenen en alles wordt nat.
aanvullende, tijdelijk geconstrueerde accommodatie bij een evenement
Met James Brown-achtig voetenwerk was hij een ongelofelijk energieke Afro-Cubaanse funkkomeet die de buitentent aan het kolken kreeg.