camee

vrouwelijk (de)/ka'me/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. een gegraveerde, vaak meerkleurig gelaagde, edel- en halfedelsteen, waarbij de achtergrond wordt weggeslepen om de voorstelling in reliëf te doen uitkomen
    Er zijn uit de tijd van de Romeinen prachtige cameeën bekend.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘in reliëf gesneden steen’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1782