canon

/ˈkanɔn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) de strengste vorm van een meerstemmige compositie, waarin de stemmen elkaar in de tijd verschoven imiteren
De bekendste canon is waarschijnlijk "Vader Jacob".
het geheel van belangrijke personen, teksten, kunstwerken, voorwerpen, verschijnselen en processen voor een bepaalde tijdsperiode en/of gebied
De literaire canon van de 20e eeuw.
De Canon van Nederland is een lijst van vijftig thema's ("vensters" genoemd) die chronologisch een samenvatting geeft van de geschiedenis van Nederland
overeengekomen standaardinhoud, bijvoorbeeld van de Bijbel
De canon van het Oude Testament.

*Van Grieks kanoon (liniaal, regel, richtsnoer). Op zijn beurt van Grieks kanna (riet). Verwant met Hebreeuws qane (riet) en Arabisch qanah (riet).

Engelsround

Franscanon

DuitsKanon

Spaanscanon

Italiaanscanone

Poolskanon