cantate

mannelijk/vrouwelijk (de)/kɑn'tatə/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

muziek (muziek) een muzikale compositie voor een of meer zangers, begeleid door instrumenten
religie (religie) vroegere benaming van de vierde zondag na Pasen

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zangstuk’ voor het eerst aangetroffen in 1777

Engelscantata

Franscantate

DuitsKantate

Spaanscantata