carbonaat

onzijdig (het)/kɑrbo'nat/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. scheikunde (scheikunde) een anion van koolstof en zuurstof, met als brutoformule CO32–. Een carbonaat is een zout of ester van diwaterstofcarbonaat (koolzuur)

Etymologie

*afgeleid van carbon (koolstof)

Vertalingen

Engelscarbonate
Franscarbonate
Spaanscarbonato