carbonaat
onzijdig (het)/kɑrbo'nat/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (scheikunde) een anion van koolstof en zuurstof, met als brutoformule CO32–. Een carbonaat is een zout of ester van diwaterstofcarbonaat (koolzuur)
Etymologie
*afgeleid van carbon (koolstof)
Vertalingen
Engelscarbonate
Franscarbonate
Spaanscarbonato
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek