cel

Gevangenen wonen meestal in kleine cellen.

De gevangenis is groter dan ze had gedacht, en de omvang lijkt tijdens het lopen op onverklaarbare wijze toe te nemen, waardoor ze elk gevoel voor proportie verliest. De ene cel na de andere, baksteen na baksteen, ze kan het niet bevatten.

Ze loopt met het eten op haar handpalmen door de cel en Johannes neemt het zichtbaar ontroerd van haar aan.

Hij moet een jaar de cel in.

In een klooster bevinden zich cellen.

Iedere levensvorm heeft cellen.

De dokter zegt dat haar geest net een honingraat is, cel na cel die kapotgaat en weer hersteld wordt.