celestijn

mannelijk (de)/selɛs'tɛɪn/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. religie (religie) monnik van de congregatie van Celestijnen, of orde van Celestijnen (Latijn: Congregatio Coelestinensis, ook wel Ordo Sancti Benedicti Coelestinensis) waarvan het laatste klooster in 1778 is gesloten

Etymologie

* Celestijner monnik

Vertalingen

Franscélestin