ces

mannelijk/vrouwelijk (de)/sɛs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. muziek (muziek) een met een halve toon verlaagde toon "c
    De toon “ces” klinkt in de getempereerde stemming, gelijk aan de toon “aïsis”.
  2. muziek (muziek) de grondtoon (tonica) van de “ces-mineurtoonladder”, een toonladder met tien mollen als voortekens, tevens een korte aanduiding van die toonladder
    Een muziekstuk in ces wordt daargaans genoteerd in het gelijkklinkende b-mineur dat slechts twee kruisen als voortekens heeft.
  3. muziek (muziek) de grondtoon van het “ces-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
    De drie tonen van het ces-mineurakkoord (symbool: C♭m) in grondligging, zijn: ces - eses - ges.

Etymologie

*[3] c (3)

Vertalingen

EngelsC-flat, C-flat minor, C-flat minor
Fransdo bémol, ut bémol, do bémol mineure
Duitsces, ces-Moll, ces-Moll