chronologie
vrouwelijk (de)/xrono.lo'ɣiː/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (wetenschap) de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen
- opsomming van gebeurtenissen op tijdsvolgordeZe kreeg sterk het idee dat ze met deze vraag de chronologie van zijn verhaal verstoorde.
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tijdrekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1697
Vertalingen
Engelschronology
Franschronologie
DuitsKronologie
Spaanscronología
Italiaanscronologia
Deenskronologi
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek