chronologie

vrouwelijk (de)/xrono.lo'ɣiː/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. wetenschap (wetenschap) de wetenschap die zich bezig houdt met het rangschikken in de tijd van historische gebeurtenissen
  2. opsomming van gebeurtenissen op tijdsvolgorde
    Ze kreeg sterk het idee dat ze met deze vraag de chronologie van zijn verhaal verstoorde.

Etymologie

* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘tijdrekenkunde’ voor het eerst aangetroffen in 1697

Vertalingen

Engelschronology
Franschronologie
DuitsKronologie
Spaanscronología
Italiaanscronologia
Deenskronologi