cocaïne
Wat is de betekenis van cocaïne?
cocaïne betekent: (scheikunde) een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving
Betekenis
- (scheikunde) een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving
Voorbeelden van "cocaïne" in een zin
- Er wordt een strenger beleid uitgevoerd tegen het bezit van cocaïne.
- Bijna 4.000 kilo cocaïne onderschept in Rotterdam Het gaat om de op één na grootste vangst ooit in de haven. De drugs hadden een waarde van 140 miljoen euro. Jorg Leijten 15 juni 2016 NRC
- Ik begreep dat ik die avond mijn eerste kans op cocaïne gemist had en daarmee mijn kans om werknemer van de maand te worden waarschijnlijk had verspeeld. {{Aut|Sandes, David
Betekenis en uitleg van cocaïne
Cocaïne is een krachtige, stimulerende stof die afkomstig is van de bladeren van de coca-plant. Het wordt vaak gebruikt vanwege de opzwepende effecten die het op het zenuwstelsel heeft, maar het kan ook leiden tot ernstige gezondheidsrisico's en verslaving.
Het woord 'cocaïne' wordt vaak gebruikt in de context van drugsmisbruik en verslaving. Het kan ook opduiken in discussies over drugswetgeving en gezondheidszorg, waarbij de gevaren van het gebruik en de gevolgen voor de samenleving worden belicht. Het begrip is beladen en roept vaak sterke emoties op, vooral in gesprekken over de impact van drugs op individuen en gemeenschappen.
Voorbeelden
- De politie voerde een grote actie uit tegen de handel in cocaïne in de stad.
- Na jarenlang gebruik van cocaïne, besloot ze dat het tijd was voor hulp en een nieuw begin.
- Cocaïne wordt vaak in poedervorm aangetroffen, maar kan ook in andere vormen zoals crack worden gebruikt.
Woordoorsprong
Het woord 'cocaïne' is afgeleid van het Spaanse 'coca', verwijzend naar de coca-plant, en het achtervoegsel '-ïne', dat vaak wordt gebruikt voor chemische verbindingen.
Veelgestelde vragen over cocaïne
Wat is de betekenis van cocaïne?
cocaïne betekent: (scheikunde) een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving
Welk woordgeslacht heeft cocaïne?
cocaïne is een mannelijk/vrouwelijk (de).
Hoe gebruik je cocaïne in een zin?
Voorbeeld: “Er wordt een strenger beleid uitgevoerd tegen het bezit van cocaïne.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Spaans, in de betekenis van ‘alkaloïde uit de coca’ voor het eerst aangetroffen in 1898