Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

collimator

mannelijk (de)/ˌkɔliˈmatɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

natuurkunde (natuurkunde) toestel om licht, andere elektromagnetische straling of elementaire deeltjes zo af te buigen dat ze een evenwijdige bundel vormen
De neutronen worden via een collimator (een stel spleten dat voor een evenwijdige bundel zorgt) van opzij in de val gemikt (…).

*van "collimator", aangetroffen vanaf 1837

Engelscollimator

Franscollimateur

DuitsKollimator

Spaanscolimador

Italiaanscollimatore