collocatie
vrouwelijk (de)/xxxx/
Wat is de betekenis van collocatie?
collocatie betekent: (taalkunde) min of meer vaste combinatie van woorden
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) min of meer vaste combinatie van woorden
- (juridisch) aanwijzing van de volgorde van schuldeisers
- (juridisch) juridisch afgedwongen opname in een psychiatrische inrichting
Voorbeelden van "collocatie" in een zin
- Het is met name moeilijk om de woordvolgorde van een dergelijke collocatie te wijzigen zonder meteen ook het idiomatische karakter ervan aan te tasten.[http://books.google.nl/books?id=CK1rF7T5zdgC&pg=PA97&lpg=PA97&dq=collocatie+idiomatische&source=bl&ots=tY46TUdYV7&sig=BC3VrSx4oWKIIA4GClmu_0t3Ycs&hl=nlv=onepage&q=collocatie%20idiomatische&f=false Onbewoonbare huizen zijn de woorden: notities rond een gedicht van Hugo Claus uit 'paal en perk', Dirk de Geest, 1989]
- Liever dan een verzoek tot collocatie van een schuldenaar mede te ondertekenen, hoopte Petrus Lemmens in 1789 op een andere manier een financieel geschil op te lossen.[http://books.google.nl/books?id=PP3Tkjx4IM0C&pg=PA110&lpg=PA110&dq=schuldeisers+collocatie&source=bl&ots=qYXLhvUQGA&sig=d4tLfHbBZCoatNFCF1t9x8pbzNo&hl=nlv=onepage&q=schuldeisers%20collocatie&f=false Leven op de Pof: Krediet bij de Antwerpse middenstand in de achttiende Eeuw, Bart Willems, 2009]
- De wet op de collocatie wordt toegepast zonder dat er sprake moet zijn van een misdrijf.[http://www.elfri.be/collocatie elfri.be]
Etymologie
* van colloqueren
Vertalingen
Franscollocation
Spaanscolocación
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek