compagnie

vrouwelijk (de)/ˌkɔmpɑˈɲi/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

militair (militair) onderdeel van een bataljon, bestaande uit ongeveer 100-150 manschappen onderverdeeld in pelotons
De hele compagnie was aangetreden.
een gezelschap met commerciële doelstellingen, gewoonlijk met een toegekend monopolie, vennootschap, handelsvereniging
Er waren compagnieën voor de kolonisatie overzee, maar ook op de woeste gronden van Drenthe.

*afgeleid van het Franse 'compagnie' (gezelschap, omgang) ()

Engelscompany

Franscompagnie

DuitsKompanie

Spaanscompañía, cuadrilla, compañía