comparant

mannelijk (de)/kɔmpa'rɑnt/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

juridisch (juridisch) iemand die voor een notaris of een rechter verschijnt om iets te regelen of te verklaren

*Leenwoord uit Frans comparant, tegenwoordig deelwoord van Oudfrans comparoir ‘compareren’, uit Latijn comparēre ‘verschijnen, zich vertonen’.

Engelsappearer

Franscomparant

DuitsErschienene

Spaanscompareciente

Italiaanscomparente