Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

concertatie

vrouwelijk (de)/ˌkɔnsɛrˈta(t)si/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. op overeenstemming gericht overleg
    Bovendien ontbrak op het niveau van de ministeriële departementen elke vorm van concertatie: de ene minister wist niet van de andere welke maatregelen hij in verband met het vereisen van het bewijs van burgertrouw uitvaardigde.
    Morgen, 22 oktober 2009, beginnen de concertaties.

Etymologie

*via "concertation" of rechtstreeks van Latijn "concertatio", op te vatten als afgeleid van "concerteren"