conclusie
vrouwelijk (de)/kɔŋˈklyzi/
Wat is de betekenis van conclusie?
conclusie betekent: de uitkomst van een denkproces, besluit, gevolgtrekking, bevinding
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- de uitkomst van een denkproces, besluit, gevolgtrekking, bevinding
- verklaring geschreven door een advocaat waarin een partij in een rechtszaak zijn eisen en middelen uiteenzet
Voorbeelden van "conclusie" in een zin
- De conclusie van het betoog was dat de regering onvoldoende rekening had gehouden met de belangen van de bewoners.
- Ze was de greep op haar eigen gedachten volledig kwijt. De vragen en voorbarige conclusies stroomden als een woeste rivier.
- Deze conclusie, zijn verklaring van plichtsbesef en de resten van zijn garnalensoesje spoelde hij weg met een grote slok zoete witte wijn, terwijl ik bleef zitten met de vraag hoe hij vanuit dit geïsoleerde hotel, dat op honderden kilometers van zee lag, leiding gaf aan een intercontinentaal georiënteerd maritiem bedrijf, maar ik durfde het niet te vragen, want hij had alweer een nieuw roesje in zijn mond gestopt.
Etymologie
* van concluderen
Vertalingen
Engelsconclusion
Fransconclusion
DuitsSchlussfolgerung
Spaansconclusión
Italiaansconclusione
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek