connector

mannelijk (de)/kɔ'nɛktɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

elektrotechniek (elektrotechniek) verbindingsstuk (stekker, contrastekker) die een elektrische verbinding tot stand brengt tussen vele adertjes (die ook weer los genomen kan worden)
werktuigbouwkunde (werktuigbouwkunde) verbindingsstuk om onderdelen mechanisch te koppelen

*afgeleid van het Engelse 'connector'

Engelsconnector

Fransconnecteur

DuitsKonnektor

Spaansconector