consistorie

onzijdig (het)/kɔnsɪstɔˈri/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (n) (religie) een vergadering van de paus met het college van kardinalen
Het consistorie kent niet, zoals de diaconie, een overkoepelend centraal orgaan.
religie (n) (religie) de kerkenraad van een protestantse kerk
Predikanten en ouderlingen hebben volgens hun ambt zitting in het consistorie.
(f)/(m) de ruimte waar [2] vergadert
De ouderlingen zitten nog in de consistorie te overleggen.

*Van het Latijnse consistorium

Engelsconsistory

DuitsKonsistorium

Italiaansconcistoro