constatering
vrouwelijk (de)/kɔnsta'terɪŋ/
Wat is de betekenis van constatering?
constatering betekent: het constateren
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het constateren
Voorbeelden van "constatering" in een zin
- Na de constatering dat de boekhouder afwezig was, ging de vergadering verder.
- Hij kon gewoonweg niet meer verder. Zijn leven was zinloos geworden. Mede door deze constatering waren zijn hersens op hol geslagen.
- Advocaat Van Tilborg wist zich duidelijk geen raad met deze constatering en zei dat deze zaak in een andere procedure tot de bodem moet worden uitgezocht.
Veelgestelde vragen over constatering
Wat is de betekenis van constatering?
constatering betekent: het constateren
Welk woordgeslacht heeft constatering?
constatering is een vrouwelijk (de).
Wat zijn synoniemen van constatering?
Synoniemen van constatering zijn: constatatie, vaststelling.
Hoe gebruik je constatering in een zin?
Voorbeeld: “Na de constatering dat de boekhouder afwezig was, ging de vergadering verder.”
Etymologie
* van constateren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek