constatering
vrouwelijk (de)/kɔnsta'terɪŋ/
Wat is de betekenis van constatering?
constatering betekent: het constateren
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- het constateren
Voorbeelden van "constatering" in een zin
- Na de constatering dat de boekhouder afwezig was, ging de vergadering verder.
- Hij kon gewoonweg niet meer verder. Zijn leven was zinloos geworden. Mede door deze constatering waren zijn hersens op hol geslagen.
- Advocaat Van Tilborg wist zich duidelijk geen raad met deze constatering en zei dat deze zaak in een andere procedure tot de bodem moet worden uitgezocht.
Etymologie
* van constateren
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek