Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.

contiguïteit

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

psychologie (psychologie) het verschijnsel dat als een bepaalde "mentale inhoud" in het verleden vrijwel meteen werd gevolgd door een andere, op een later tijdstip de tweede inhoud meteen ook zal volgen als de eerste inhoud weer verschijnt
De contiguïteit van de geconditioneerde en ongeconditioneerde stimulus is de bepalende factor voor het leggen van een associatie.http://www.freewebs.com/naben55/leerthema.htm freewebs.com
aaneengrenzing, belending, tijdruimtelijke nabuurschap, in de beeldspraak de basis vormend voor metonymie
De metonymie daarentegen berust niet op overeenkomst, maar op een of andere vorm van contiguïteit (temporeel, lokaal, causaal of anderszins).http://www.dbnl.org/tekst/dela012alge01_01/dela012alge01_01_02044.php G.J. van Bork, D. Delabastita, H. van Gorp, P.J. Verkruijsse en G.J. Vis (2012), Algemeen letterkundig lexicon
aanraking, aanpaling van grensscheidingen; de gemeenschappelijke grenzen van twee verschillende ruimten

*Afgeleid van contigu .

Engelscontiguity

Franscontiguité

DuitsKontiguïtät

Spaanscontigüidad