Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
contraoctaaf
/ˈkɔntraɔkˌtaf/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (muziek) de op één na laagste reeks van twaalf tonen van het toonsysteem, “C 1” tot en met “B 1” (ca. 32 t/m 62 hertz)
Etymologie
*afgeleid van octaaf
Vertalingen
Engelscontraoctave
DuitsKontraoktave
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek