controleerbaarheid

vrouwelijk (de)/ˌkɔntroˈlerbarˌhɛit/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

het toetsbaar zijn van iets of iemand
de mate waarin iets of iemand beheersbaar is

Etymologie

* afleiding van controleerbaar

Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek