crediteur

mannelijk (de)/ˌkrediˈtør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. boekhouding (boekhouding) iemand aan wie iemand iets (meestal geld) verschuldigd is

Etymologie

* van crediteren

Vertalingen

Engelscreditor
Franscréancier
DuitsGläubiger
Spaansacreedor, acreedora
Poolswierzyciel