cretin

mannelijk (de)/kreˈtɛ̃/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. medisch (medisch) iemand die zich door een aandoening aan de schildklier lichamelijk en geestelijk gebrekkig ontwikkeld heeft
    (…) de cretins uit de lage landen hebben in het algemeen geen of weinig schildklier; de cretins uit de bergen hebben meestal struma.
  2. figuurlijk, scheldwoord (figuurlijk) (scheldwoord) iemand met een gebrekkige geestelijke ontwikkeling
    De machtigste man van de wereld is een totale nitwit, een leek, een cretin zonder ook maar enige kennis van wat er in de wereld speelt.

Etymologie

*van "crétin"