culminatie

vrouwelijk (de)/xxxx/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. astronomie (astronomie) een hemellichaam culmineert als het zijn hoogste punt bereikt in zijn dagelijkse omloop boven de horizon

Etymologie

van culmineren

Verwante woorden

culminatiepuntculminatiepuntenculminatiesculmineerculmineerdeculmineerdenculmineertculminerenculminerendculminerende
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek