cultus

mannelijk (de)/ˈkʏltʏs/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

religie (religie) verering van een godheid, godsverering, eredienst
overdreven, dweepzieke aandacht
De cultus rond Elon Musk: hoog tijd dat we kritischer gaan nadenken over deze ‘Homo Zeus’, die ons van de ene hype naar de andere sleept

* Van het Latijnse "cultus", in de betekenis van ‘godsverering, eredienst’ voor het eerst aangetroffen in 1824

Engelscult, cultus

Spaansculto

Russischкульт