datief

mannelijk (de)/ˈdatif/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

grammatica (grammatica) derde van de acht naamvallen van de Indo-Europese talen, voor een meewerkend voorwerp. Voorbeeld: De datief van ik is mij of me: Je geeft mij/me een boek

**: in de betekenis van ‘derde naamval’ voor het eerst aangetroffen in 1633

Engelsdative case

Fransdatif

DuitsDativ

Spaansdativo

Russischдательный, дательная, дательное

Poolscelownik

Zweedsdativ