debardeur

mannelijk (de)/debɑrˈdør/

Betekenis

zelfstandig naamwoord
  1. kleding (kleding) gebreid, knooploos en mouwloos vest. Deze mengvorm van trui en gilet kan worden gedragen onder een colbert.
    In het weekblad 'Humo' noemde Marnix Peeters het Dictee onomwonden "compleet belachelijk". "Ik hecht sowieso niet veel belang aan spelling", weide hij uit. "Het is me allemaal te vermoeiend, en het zit in de weg van het eigenlijke schrijven. Als ik denk aan al die dwaze spellingregels, zie ik zeven heren van middelbare leeftijd in muisgrijze debardeurs, die zich zitten af te trekken aan een lange bruine tafel." Spellingfetisjisme is "krachtpatserij voor kneuzen", vindt Peeters. Zo, die zat. De Standaard 17 december 2016 [http://www.standaard.be/cnt/dmf20161216_02631197 Waarom zelf schrijvers spelling niet meer belangreik vinden]
    En wat te denken van: "Hoeveel pijpen heeft een ’debardeur’?" Een debardeur blijkt een spencer. Nul pijpen dus, zo’n trui zonder mouwen. Strikvraag! De Telegraaf A. Spaansen 6 april 2018 [https://www.telegraaf.nl/nieuws/1883142/alle-belgen-te-slim-af Alle Belgen te slim af]
    De reeks gaat 'back to the nineties', met veel gevoel voor drama en stijl – let op de grote brillen, de getoupeerde haren, de debardeurs en de epauletten. Elk detail klopt. Maar zoveel fictieve verhaallijnen, vermengd met ware feiten, kan verwarren. De Standaard 4 mei 2016 I. Roox [http://www.standaard.be/cnt/dmf20160503_02272434 1992: annus horribilis van Italië]

Etymologie

*van "débardeur" "bootwerker, losser"