debiel
Wat is de betekenis van debiel?
debiel betekent: (scheldwoord) iemand die min of meer zwakzinnig is
Betekenis
- (scheldwoord) iemand die min of meer zwakzinnig is
- (scheldwoord) bespottelijk iemand, halve gare, "idioot"
Voorbeelden van "debiel" in een zin
- Vroeger werd iemand met een IQ tussen 50 en 75 bestempeld als een debiel.
- Die debiel maakt zichzelf belachelijk door te denken dat hij grappig is.
- Kamerleden van de PVV schamen zich rot voor kandidaten van hun eigen partij voor de gemeenteraadsverkiezingen: “Er melden zich de grootste debielen aan voor de PVV-klasjes. De minst erge springen er dan positief uit. Maar het blijven debielen”, zegt een niet bij naam genoemd Kamerlid. [https://www.telegraaf.nl/telegraaf-i/7bX www.telegraaf.nl]
Betekenis en uitleg van debiel
Het woord 'debiel' wordt vaak gebruikt om iemand te beschrijven die als niet al te slim of als onhandig wordt beschouwd. Het heeft een negatieve bijklank en kan ook verwijzen naar een gebrek aan gezond verstand.
Je gebruikt 'debiel' meestal in informele of soms zelfs kwetsende gesprekken, vaak als je gefrustreerd bent over iemands domme acties. Het woord kan variëren in ernst, afhankelijk van de context; soms wordt het als een grapje gebruikt onder vrienden, terwijl het in andere situaties als beledigend kan worden ervaren. Het is goed om op te letten wie je aanspreekt en in welke setting, om misverstanden of gekwetste gevoelens te voorkomen.
Voorbeelden
- Die debiel heeft weer zijn sleutels vergeten.
- Ik kan het niet geloven, je zou denken dat hij een debiel is met zo'n beslissing.
- Ze noemde hem debiel omdat hij niet doorhad dat de vergadering was afgelast.
Veelgestelde vragen over debiel
Wat is de betekenis van debiel?
debiel betekent: (scheldwoord) iemand die min of meer zwakzinnig is
Hoeveel betekenissen heeft debiel?
debiel heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft debiel?
debiel is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je debiel in een zin?
Voorbeeld: “Vroeger werd iemand met een IQ tussen 50 en 75 bestempeld als een debiel.”
Etymologie
*van "débile", in de betekenis van ‘zwakzinnig’ aangetroffen vanaf 1650