delict
Wat is de betekenis van delict?
delict betekent: (misdaad) een gedraging die bij de wet verboden is zowel de ernstige misdaden als de minder ernstige overtredingen
Betekenis
- (misdaad) een gedraging die bij de wet verboden is zowel de ernstige misdaden als de minder ernstige overtredingen
Voorbeelden van "delict" in een zin
- Op delicten rust straf.
Betekenis en uitleg van delict
Een delict is een handeling die in strijd is met de wet en waarvoor iemand straf kan worden opgelegd. Het kan variëren van kleine overtredingen, zoals verkeersovertredingen, tot ernstigere misdrijven zoals diefstal of geweld.
Het woord 'delict' wordt vaak gebruikt in juridische contexten, zoals bij de politie of in de rechtbank. Het benadrukt dat de handeling niet alleen moreel verwerpelijk is, maar ook wettelijk bestraft kan worden. Het gebruik van dit woord kan ook de ernst van een situatie onderstrepen, vooral wanneer men spreekt over misdrijven en de gevolgen daarvan.
Voorbeelden
- De man werd aangeklaagd voor een delict dat hij had gepleegd tijdens de demonstratie.
- Het delict was zo ernstig dat de rechter besloot om een lange gevangenisstraf op te leggen.
- Verkeersdelicten worden vaak afgehandeld met boetes, terwijl ernstigere delicten een rechtszaak vereisen.
Woordoorsprong
Het woord 'delict' komt van het Latijnse 'delictum', wat 'overtreding' of 'misdaad' betekent.
Veelgestelde vragen over delict
Wat is de betekenis van delict?
delict betekent: (misdaad) een gedraging die bij de wet verboden is zowel de ernstige misdaden als de minder ernstige overtredingen
Welk woordgeslacht heeft delict?
delict is een onzijdig (het).
Wat zijn synoniemen van delict?
Synoniemen van delict zijn: strafbaar feit, vergrijp, wetsovertreding.
Hoe gebruik je delict in een zin?
Voorbeeld: “Op delicten rust straf.”
Etymologie
* Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘strafbaar feit’ voor het eerst aangetroffen in 1503