demon
Wat is de betekenis van demon?
demon betekent: (religie) een boze geest of gevallen engel of ander bovennatuurlijk wezen
Betekenis
- (religie) een boze geest of gevallen engel of ander bovennatuurlijk wezen
Voorbeelden van "demon" in een zin
- Aan iedere doodszonde wordt een bepaalde demon toegeschreven.
- Met het goed gemikt openen en sluiten van een luik tussen twee ruimtes krijgt Maxwells demon alle warme moleculen aan de ene en alle koude aan de andere kant. NRC Bruno van Wayenburg 8 januari 2016
- Er is niemand anders in jouw hoofd. Jij stelt de vragen zelf, demonen bestaan niet. Jij bent jouw eigen demon.
Betekenis en uitleg van demon
Een demon is vaak een bovennatuurlijk wezen dat wordt geassocieerd met kwaad of negatieve krachten. In verhalen en mythologieën worden demonen vaak afgebeeld als entiteiten die mensen kunnen kwellen of verleiden tot slechte daden.
Het woord 'demon' wordt vaak gebruikt in religieuze en culturele contexten, maar ook in populaire media zoals films en boeken. Wanneer mensen het over demonen hebben, verwijzen ze vaak naar angsten, innerlijke strijd of morele conflicten. In bredere zin kan het ook symbolisch worden gebruikt om te verwijzen naar negatieve gedachten of gedragingen.
Voorbeelden
- De oude legende vertelde over een demon die de dorpsbewoners in de nacht kwam bezoeken.
- Hij voelde zich alsof hij door demonen werd achtervolgd, worstelend met zijn eigen twijfels.
- In de horrorfilm was de demon de bron van alle ellende die de personages overkwam.
Woordoorsprong
Het woord 'demon' is afgeleid van het Griekse 'daimon', wat verwijst naar een geest of wezen dat invloed had op het leven van mensen.
Veelgestelde vragen over demon
Wat is de betekenis van demon?
demon betekent: (religie) een boze geest of gevallen engel of ander bovennatuurlijk wezen
Welk woordgeslacht heeft demon?
demon is een mannelijk (de).
Hoe gebruik je demon in een zin?
Voorbeeld: “Aan iedere doodszonde wordt een bepaalde demon toegeschreven.”
Etymologie
*van het Latijnse daemon (geest; demoon); van het Oudgriekse δαίμων, daímôn (goddelijkheid;geest)