Dit woord is niet gevonden in de woordenlijst.
derde persoon
mannelijk (de)/ˈdɛrdəpɛrˌson/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (grammatica) term die het besprokene aanduidt
- persoonlijk voornaamwoord gebruikt voor besproken persoon, personen of zakenLot gaat nu opeens ook in de derde persoon over zichzelf praten en daar moet Lot heel snel mee ophouden, want dat is natuurlijk pas echt een teken van gekte.
- bij een werkwoord: vorm met het besprokene als onderwerp van de zin
Vertalingen
Engelsthird person
Franstroisième personne
Duitsdritte Person
Japans三人称, さんにんしょう, sanninshou
Poolstrzecia osoba
Zweedstredje person
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek