detective
mannelijk (de)/detɛkˈtivə/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (beroep) (oorspronkelijke betekenis) iemand bij de politie die misdaden door speurwerk opheldertDe detective arresteerde de moordenaar na twee jaar onderzoek.
- (beroep) (algemeen) speurder die tracht misdaden op te lossen of bewijsmateriaal te verzamelenHet vrouw huurde een detective in om de ontrouw van haar man te bewijzen.
- boek of programma over mensen die trachten misdaden op te lossenHij zat een detective te lezen.
Etymologie
*van "detective"
Vertalingen
Engelsdetective, detective
DuitsDetektiv, Kriminalroman
Spaansdetective, novela policíaca
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek