detector

mannelijk (de)/de'tɛktɔr/

Betekenis

zelfstandig naamwoord

techniek (techniek) een onderdeel, een instrument dat wordt toegepast om een informatief signaal af te geven over één of meer technische grootheden (beweging, gas, temperatuur, druk enz.)
Het poortje bij winkeldeur bevat een nieuw type detector.
elektronica (elektronica) demodulator
de kristalontvanger had als detector een loodkristal

* Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘opsporingstoestel’ voor het eerst aangetroffen in 1867

Engelsdetector

Fransdétecteur

DuitsDetektor

Spaansdetector

Poolsdetektor

Zweedsdetector