deverbatief
onzijdig (het)/ˌdevɛrbaˈtif/
Wat is de betekenis van deverbatief?
deverbatief betekent: (taalkunde) een woord dat van een werkwoord is afgeleid
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een woord dat van een werkwoord is afgeleid
- (taalkunde) van een werkwoord afgeleid of afleidend
Voorbeelden van "deverbatief" in een zin
- Causatieven, frequentatieven en intensieven worden samen ook deverbatieven genoemd.
- Deverbatief is ook het in alle dialecten voorkomende -rik 'de plaats of tijd, waar of waarop men iets doet of ondergaat'.
Veelgestelde vragen over deverbatief
Wat is de betekenis van deverbatief?
deverbatief betekent: (taalkunde) een woord dat van een werkwoord is afgeleid
Hoeveel betekenissen heeft deverbatief?
deverbatief heeft 2 verschillende betekenissen in het Nederlands. Zie hierboven voor alle definities.
Welk woordgeslacht heeft deverbatief?
deverbatief is een onzijdig (het).
Hoe gebruik je deverbatief in een zin?
Voorbeeld: “Causatieven, frequentatieven en intensieven worden samen ook deverbatieven genoemd.”
Etymologie
*afgeleid van het Latijn 'verbum'
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek