deverbatief
onzijdig (het)/ˌdevɛrbaˈtif/
Wat is de betekenis van deverbatief?
deverbatief betekent: (taalkunde) een woord dat van een werkwoord is afgeleid
Betekenis
zelfstandig naamwoord
- (taalkunde) een woord dat van een werkwoord is afgeleid
- (taalkunde) van een werkwoord afgeleid of afleidend
Voorbeelden van "deverbatief" in een zin
- Causatieven, frequentatieven en intensieven worden samen ook deverbatieven genoemd.
- Deverbatief is ook het in alle dialecten voorkomende -rik 'de plaats of tijd, waar of waarop men iets doet of ondergaat'.
Etymologie
*afgeleid van het Latijn 'verbum'
Bron: OpenTaal & WikiWoordenboek