woorden
boek
Start
›
D
›
diagnosticus
diagnosticus
mannelijk (de)
/ˌdijaˈɣnɔstiˌkʏs/
Betekenis
zelfstandig naamwoord
iemand die diagnosticeert, een diagnose stelt
Etymologie
* afgeleid van het Griekse gnosis en
Verwante woorden
diagnose
diagnoseapparaat
diagnoseapparaten
diagnoseapparatuur
diagnosecentra
diagnosecentrum
diagnosecode
diagnosecodes
diagnosefase
diagnosefunctie
diagnosegroep
diagnosemethode
Bron:
OpenTaal
&
WikiWoordenboek
← diagnostici
diagnostiek →